Copyright 2003-2004 kazuhisas Fiction All Rights Reserved.
(DO NOT COPY!)
ฉบับแก้ไขและปรับปรุงคำผิด
Vol. 1
ตึก...ตึก...ตึก... เสียงรองเท้ากระทบพื้นขั้นบันไดก้องดังขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินลงมาหยุดอยู่หน้าห้องชั้นล่างสุดของคฤหาสน์ ไขกุญแจออกเปิดประตูไม้บานใหญ่เข้าไปภายในห้องที่มีแสงสว่างจากเทียนเล่มเล็กเพียงไม่กี่เล่ม ก้าวเท้าขยับเข้าไปยืนที่ปลายเตียงนอนเหล็กยกพื้นสูง จ้องมองร่างที่นอนหลับนิ่งหายใจระรวยอยู่
ใบหน้าและผิวกายที่ขาวซีดดั่งกระดาษ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ลดความงดงามของร่างนี้ลงไป ยังแต่จะทำให้งามเพิ่มมากขึ้นไปอีกเมื่อต้องแสงเทียน
ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนเตียงลูบไล้ไปบนเรียวขาทั้งสองข้าง เลิกชายกระโปรงชุดนอนสีขาวขึ้นมาถึงโคนขา ร่างบางเริ่มขยับตัวเมื่อรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่ได้รับ เปิดตาขึ้นมองพร้อมจะขยับตัวหนี เพียงแต่โซ่ตรวนที่พันธนาการข้อขาของตัวเองไว้ จึงไม่สามารถลุกหนีไปไหนได้ ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิด
ชายหนุ่มปลดชุดนอนผ้าขาวโปร่งแบบกระโปรงออกทางด้านบน เผยให้เห็นความงดงามของร่างบางตรงหน้าหยิบเชือกสองเส้นมัดกับข้อมือเล็กไว้กับเสาเหล็กหัวเตียงด้านละข้าง ชายหนุ่มนั่งชื่นชมกับสิ่งที่เห็นเพียงชั่วครู่ ก่อนจะปลดสิ่งที่ห่อหุ้มตัวเองลงบ้าง ทาบตัวลงแนบชิดกับร่างด้านใต้ที่สั่นไหว สองมือกดบีบที่ข้อมือเล็กที่มีเชือกผูกรัดอยู่แน่น ราวกับว่าคนตรงหน้าจะหลุดพ้นไปได้
ริมฝีปากร้อนแตะลงที่เปลือกตาที่ปิดสนิท ค่อยๆลากละลงที่ข้างแก้มอย่างแผ่วเบา สูดดมความหอมที่ระอุฟุ้ง
แม้ไม่มีการแต่งแต้มเชื้อน้ำหอมแต่อย่างใด ชายหนุ่มจูบลงที่มุมปาก ก่อนจะใช้ลิ้นเลียที่เรียวปากสีอ่อนของคนใต้ร่าง ขบเม้มเบาๆให้กลีบปากเผยอออกรับลิ้นร้อนที่อยากเข้าไปกวัดเกี่ยวภายใน เมื่อลิ้มรสเรียวปากและน้ำลายหวานจนเต็มอิ่ม ลากลิ้นลงชิมยอดอกชมพูดูบ้าง ว่าจะหวานสักเพียงไหน
แล้วก็ไม่ทำให้ชายหนุ่มผิดหวัง รังแต่จะหวานมากขึ้นกว่าเดิม อยากชิมมากกว่าเดิม ปล่อยมือที่บีบรัดด้านบนลงล่าง ลูบไล้สัมผัสสิ่งซ่อนเร้นของตัวเองจนแข็งชัน สอดใส่เข้าช่องทางเบื้องล่างของร่างเล็ก โยกขยับสะโพกเข้าออก แรงขึ้น.....แรงขึ้น.....แรงขึ้น
เสียงเอียดอาดของเตียงเหล็ก ดังผสมผสานกับเสียงคราญครางของชายหนุ่ม ตั้งแต่หัวค่ำจนเกือบรุ่งสาง ชายหนุ่มออกจากห้องไปในเวลาใกล้รุ่ง ทิ้งร่างบางนอนจมคราบน้ำกามและคราบเลือดที่น่าสะอิดสะเอียดบนเตียง
แกรก...หญิงสาวในชุดแม่บ้านแบบยุคกลางเปิดประตูเข้ามา ถึงกับเบือนหน้าหนีกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า เด็กหนุ่มร่างบางในชุดนอนกระโปรงสีขาวยาวคลุมเข่า นอนตะแคงข้างทำให้เห็นเลือดที่เปื้อนช่วงบั้นท้าย
"ลุกไหวไหม?" เธอประคองเด็กหนุ่มขึ้นนั่ง
"ฉันจะเช็ดตัวให้ จะได้เปลี่ยนชุดกับผ้าปูที่นอนให้ใหม่นะ" เด็กหนุ่มพยักหน้ารับ
นี่ข้าวต้ม กินซะจะได้พักผ่อน" เธอบอกก่อนจะออกจากห้อง เมื่อทำหน้าที่ของตนเองเสร็จสิ้น
"นี่ๆ เด็กคนนั้นเป็นไงบ้าง?" หญิงสาวรับใช้อีกคนถามขึ้น
"เหมือนๆ ทุกวันนั่นแหละ น่าสงสารจริงๆ"
"แล้วเธอรู้รึเปล่าว่านายน้อยจิน ขังเด็กคนนั้นไว้ที่ห้องใต้ดินทำไม"
"ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าอยู่ที่ห้องนั้นมา 3 ปีแล้ว ที่สำคัญพูดไม่ได้ด้วย" บทสนทนาของเหล่าสาวใช้หยุดลงทันที เมื่อหญิงชราแม่บ้านใหญ่เดินเข้ามา
"เรื่องของเจ้านาย ขี้ข้าอย่างพวกหล่อนอย่าได้สะเออะมาพูดเชียวไปทำงานต่อได้แล้ว" หญิงชราสั่ง ก่อนตรวจดูแลความเรียบร้อยของบ้าน
ประตูไม้บานใหญ่เปิดออกอีกครั้งในยามค่ำคืน เด็กหนุ่มนั่งกอดเข่าสั่นอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง สายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มอีกคนที่กำลังนั่งลงตรงหน้า
"ว่าไงคนดีของฉัน วันนี้ดื้อรึเปล่า" เด็กหนุ่มได้แต่ส่ายหน้า ไม่มีเสียงตอบกลับมา ชายหนุ่มรู้ดี ลูบแก้มเนียนทั้งสองข้าง
"ไปอาบน้ำกันดีกว่านะ" มือใหญ่ปลดโซ่ตรวนที่ข้อขาเล็กออก
ช้อนอุ้มร่างบางเข้าห้องน้ำ วางลงในอ่างน้ำแร่ผสมเกลือหอม บรรจงวักน้ำขึ้นลูบไล้ผิวสวยคนตรงหน้า อุ้มร่างบางออกจากห้องน้ำเมื่อเสร็จสิ้น วางลงบนเตียงก่อนจะใส่โซ่ตรวนที่ข้อขาอีกครั้ง ผูกมัดเชือกกับข้อมือเล็กโยงขึ้นกับขื่อด้านบน ให้อยู่ในท่าคุกเข่า ทาบอกตัวเองกับแผ่นหลังเล็ก กัดเข้าที่ไหล่ลาดเล็กจนเลือดซึม สอดใส่แทรกกายเข้าสู่ร่างบาง เสียงครวญครางของชายหนุ่มดังระงมขึ้นอีกครั้ง
"อา.... คาซึยะ"
แรงกระแทกอย่างแรงทางด้านหลัง ทำให้ร่างเล็กกระแทกกับผนังปูน เจ็บปวด ทรมาน เลือดจากบาดแผลซึมไหลลงเปื้อนโคนขา แผลจากการมีเซ็กซ์รุนแรง อยากจะร้องขอความเมตตาจากคนที่กระทำอยู่ แต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่ทนทุกข์ทรมานต่อไป ทุกๆ คืนกับความรุนแรงและวิตถารของคนๆ นี้จนเกือบรุ่งเช้ากว่าจะยุติลง
